Bu olayda Avustralya ordusu, ülkenin batısında tarım alanlarına zarar veren binlerce emu kuşuna karşı harekete geçti. Emular, deve kuşlarına benzeyen, hızlı koşabilen ve oldukça dayanıklı büyük kuşlardır. Çiftçilerin mahsullerini yok eden bu kuşlara karşı devletin aldığı önlem, askeri birliklerin makineli tüfeklerle bölgeye gönderilmesi oldu.
Ancak beklenenin aksine, bu mücadele Avustralya için tam bir fiyasko haline geldi. Emuların hızlı koşması, dağınık sürüler halinde hareket etmesi ve geniş arazilerde kolayca kaybolabilmesi nedeniyle askerler onları etkili şekilde avlayamadı. Makineli tüfeklerle açılan ateş çoğu zaman boşa gitti, hatta bazı raporlara göre yüzlerce mermi harcanmasına rağmen çok az emu öldürülebildi. Kuşlar ise tarım alanlarına zarar vermeye devam etti. Bu durum, Avustralya ordusunun doğrudan doğaya karşı yürüttüğü ve başarısızlıkla sonuçlanan nadir operasyonlardan biri olarak tarihe geçti.
Olayın ardından basın, bu mücadeleyi alaycı bir şekilde “Emu Savaşı” olarak adlandırdı. Askerlerin kuşlara karşı yenilmesi, halk arasında mizahi bir konuya dönüştü. Avustralya hükümeti daha sonra bu sorunu askeri yöntemlerle değil, çiftçilere destek sağlayarak çözmeye çalıştı. Emuların tarım alanlarına zarar vermesini engellemek için çitler ve farklı tarım politikaları devreye sokuldu.
Sonuç olarak, tarihte “kuşlarla yapılan savaş” olarak bilinen ve deve kuşlarına benzeyen büyük kuşlara karşı yürütülen mücadeleyi kaybeden ülke Avustralya oldu. Bu olay, hem askeri tarihte hem de popüler kültürde unutulmaz bir örnek olarak anılmaya devam ediyor. Bugün hâlâ “Emu Savaşı” denildiğinde, doğaya karşı verilen ve başarısızlıkla sonuçlanan bu sıra dışı mücadele akla geliyor.