1. YAZARLAR

  2. Satılmış Akkaş

  3. İşte geldik gidiyoruz…
Satılmış Akkaş

Satılmış Akkaş

Yazarın Tüm Yazıları >

İşte geldik gidiyoruz…

A+A-

Evet hayat doğumla ölüm arasında geçen kısa bir süre.

Kimi doğarken, kimi doğduktan sonra gençken kimi ise yaşlandıktan sonra bu yalan ve dolan hayattan göçüp gidiyor.

 

Kiminin annesi, kiminin babası, kiminin kardeşi, ablası, arkadaşı, dostu, sevdiği kayıp gidiyor hem de hayata ders verircesine.

 

Herkes söyler ‘işte geldik gidiyoruz’.

Evet, geldik gidiyoruz.

Ha hoş bir seda bırakıp, yada arkamızdan olumsuzlukla anılarak.

 

Daha iki gün önce çok sevdiğim değer verdiğim dayımın biricik kızı olan ablamızı kaybettik.

Evet 38 yaşında gencecikti ablam.

İsyan yok Allah’ın takdiri neyse o…

Kız çocuğum olsun isterdi.

Oldu da ama o çocuğunu göremedi.

İki tane filinta gibi oğlu var geride.

Bir de kalbi imanla dolu eşi…

 

Çarşamba günü sabah saat 05:00 eşimin telefonu haddinden fazla ses çıkarıyordu.

Aslında aynı zil tonunda çalıyordu.

Fakat bize hiç öyle gelmedi.

Arayan eşimin ablası idi.

Ağlıyordu ve Hikmet ablamız ölmüşte.

Eşim ağlamaya başladı ve ne olduğunu anlayamadım.

Eşimi sakinleştirmeye çalışırken kardeşim aradı.

Annem yayında idi ve ona duyurmadan dayım çok hastalanmış dedi.

Anladım dayım değil ablamdı.

Elim ayağım uyuştu ve ne söylenecekse söyleyemedim.

Eniştemi arayamıyorum.

Çünkü ne diye arayacaksın?

 

Hastanenin kapısından içeri girdik.

Danışmaya bizim bir hastamız var sistemden bakabilir misin? Diye rica ettim.

Bizimkisi bir umut işte.

Dediki neyi oluyorsunuz, ‘Kardeşiyim.’

Başınız sağolsun.

Hala inanmak istemedim.

Eşim ağlıyor ben ağlıyorum.

Bu büyük bir acı.

Ne zaman eniştemi gördüm ve ‘Ablanı kaybettik’ dedi.

İşte o zaman ablamın öldüğüne inandım.

Evet geride bir eş 3 çocuk bıraktı bakıldığında.

Yeni doğan yaşam mücadelesi veriyor.

İnşallah yaşayacak ve annesinin ismini taşıyacak.

Aslında onu seven insanları bırakıp gitmişti ablam.

Evet, kalbi durmuştu, şahadetini bile getirmiş, eşinden helallik bile almış.

Eniştem anlattı ve ne güzel bir ölüm yarap.

Eniştem çırpınmış kalp mesajı yapmış.

112 gelmiş ve hemen hastaneye getirmişler.

Hemen ameliyata alıp bebeği kurtarmışlar.

Ablamın kalbi bir an çalışmış.

Allah (c.c.) bebeği için o kalbe bir kez olsun can vermiş.

Evet bir kızı dünyaya geldi.

Kıvırcık saçlı olsun istiyordu.

Hep şaka ederdim onunla güldürürdüm.

Hoşuna giderdi.

Sadece ona ettiğim şaka vardı.

Başkasına etsem gülmezdi.

Ama hep gülerdi.

En son telefonla konuştuk.

‘Halamın oğlu ev görmeye gelecem. Neyin eksik’ diye sordu.

Şakayı çok severdi.

6 metre halı isterim ev görümlük dedim.

‘Emrin olur sen iste yeter ki’ dedi.

Yine güldü. Eşimle bizde güldük.

Kızım olacak sen ne takacaksınız dedi.

Dedim ‘Abla yiyene sünnet altını takacağım’ dediğim de yine güldü.

Ama ne evimize görmeye gelecek nede yüzünü göreceğiz.

Her ailenin bir sevileni vardı.

O ailenin de sevileni ablamdı.

Evet öz değildi kardeş değildi.

Ama abla idi.

Dertleşirdi, arardı, sorardı.

Hep güldürürdüm.

Farkındayım güldürürdüm mü? Çok yazdım.

Ama gerçekten çok güldürürdüm.

Yapacak bir şey yok yaradan bizden daha çok sevmiş.

Allah (c.c.) onun mekanını cennet etsin.

Yeni doğan kızına ömür versin.

Geride bıraktığı ailesine, annesine, babasına, kardeşlerine, akrabalarına ve sevenlerine sabır verdi.

Dedim ya, İşte geldik diyoruz….

 

SAYGILARIMLA…

Bu yazı toplam 4749 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.